Gondole
Ten szczególny rodzaj łodzi dominuje na weneckich wodach od Xi wieku. W przeszłości bogaci Wenecjanie malowali swe gondole na jasne kolory i bogato je dekorowali. Rywalizacja między znamienitymi rodami o to, który z nich szczyci się najpiękniejszą gondolą, doprowadziła do wydania w 1562 roku specjalnej ustawy. Nakazywała ona, aby wszystkie łodzie były malowane wyłącznie na czarno oraz pozbawione wszelkich dekoracji. Zwyczaj ten przetrwał do dziś, choć niektóre gondole upiększają dyskretne białe, srebrne lub złote dodatki, a do przejażdżki zachęcają wyściełane aksamitem siedzenia. Umocowane na dziobie ciężkie metalowe okucie ferro (dla zrównoważenia ciężaru gondoliera stojącego na końcu rufy) ma kształt litery S, nawiązujący do kształtu Kanału Grande, sześć odnóg symbolizujących sześć dzielnic Wenecji oraz zaokrąglony szczyt przypominający nakrycie głowy doży. Z kolei dulki kołkowe, w których umieszcza się wiosła, zwie się forcola. Do XIX wieku po weneckich kanałach pływało około 10 tysięcy gondoli, jednak do dziś ich licznba spadła o zaledwie 500. Współczesne gondole służą zazwyczaj do przewożenia turystów oraz przeprawiania się przez Kanał Grande.